Bayramın ilk günü Yağmur, kuzeni Deniz ile bir araya geldi. Gün geçtikçe birbirlerinin daha çok farkına varıyorlar. Birlikte neler neler yapacaklar, düşündükçe keyifleniyorum.
Yağmur’un yanında Deniz’i kucakladığımızda, gözlerini dikip bakıyor sıpa. Ben de Yağmur uyurken, Deniz’in uyanık olduğu bir aralık doyasıya sevdim kuzuyu. Kucağıma alınca o kadar hafif geliyor ki, halbuki 3 kilo ya var ya yok aralarında. Bugün de 2.5 ve 4.5 yaşlarında 2 çocuğu olan bir arkadaşım Yağmur’u kucaklayınca, aaa ne kadar hafif, dedi.
Yağmur tatayı çok seviyor, görünen o ki Deniz de…
Fotoğraf makinemizi yanımızdan ayırmazken, 2 gündür unutuyoruz. Neyseki yeni nesil telefonlar, aratmıyor pek fotoğraf makinelerini.
Babanne ve dedeye bayram ziyaretimizden kareler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder