Meydan’da bir gün

 

Felekten bir gün çaldık bugün. Uykusunu alıp çıktığı için Yağmur’un da keyfi pek yerindeydi. Fıskiyeleri ve fıskiyelerin altında deliren çocukları izlerken yemeğini de afiyetle yedi. Malum ağzını açması için hipnotize olması gerekiyor, bundan ala animasyon da bulamazdık zaten. Fıskiyelerin altında sırılsıklam bir şekilde eğlenen, daha doğrusu toplu cinnet geçiren çocuklara (fotograflarını niye çekmediysem!) baktıkça hem eğlendim hem de bir sürü düşünce geçti kafamdan. yaa şimdi bunların yedek kıyafetleri var mıdır acaba. Etrafta oğlum/kızım dur yapma etme diyen anne baba yok, biz olsak onların yerinde ne tepki verecektik acaba. Hava güzel ama ya hasta olursa şimdi bu veletler… gibi.  

Hemen yakınımızda mini bir lunapark görünce, tüm çocukluğunu İzmir fuarındaki oyuncakların keyfini sürerek geçirmiş olan ben, bu fırsatı kaçırmadım. Doğa ablamız da bize eşlik etti ve şahane fotoğraflarımızı çekti.

Önce atlıkarıncaya, sonra trene bindik. Hızımızı alamadık meydanda tur atan trene de bindik.

Yağmur bayıldı hepsine.

 İkea da ise yemek bölümünde bulunan oyun köşesindeki minik taburelere kurulup, döndürülen şeylerle oynadı. Gözü ise hep bir yanındaki, o anda oynayamadığı şeydeydi. 

 

Alışveriş sepetinde de keyfi gayet yerindeydi. Doğa sağolsun…