Kısa Kısa

Geçen gün kahvaltı hazırlamaya dalan anne babadan umudu kesince, koridorda duran çantadan biberonunu aldı, kapağını açtı ve içti.

Mandalina yemeğe bayılıyor, özellikle de annemin bahçeden toplayıp gönderdiği organik olanlara. Rekoru 3, daha da yerdi de yemeğini yiyemeyecek diye vermedik, zaten yiyemedi de yemeğini.

Kargalar nasıl yapıyor diye sorduğumuzda, gaak gaak gaaak diyor.

Maman nooldu senin dediğimizde, ellerini açıp birbirine çarptırarak bitti demek istiyor, yememiş olsa bile.

Işık nerde diye sorarsak, tavana lambaya doğru bakıyor.

Yukarıdaki teyze ne yapıyor dediğimizde, tıkır tıkır tıkır diyor.

Eline verdiğimiz herhangi bir şeyi, al bunu şapka yap deyince, kafasına koymaya çalışıyor.

Oyuncak telefonla konuşup, Yağmur seni istiyorlar deyince, telefonu kapıp, başlıyor konuşmaya, dagadagadagayakugpadalamugkoga…. diye anlamadığımız dille, hem de seri bir şekilde.

Tüm basit komutları anlıyor ve canı istediği sürece riayet ediyor. otur, kalk, al, ver…gibi. Hadi gel mutfağa (ya da odana) gidelim ya da gel gidip babayı bulalım dediğimde, patır patır emekleyerek, önümden ya da arkamdan geliyor.

Hayır, olmaz gibi kelimeleri çok iyi anlıyor. Gözümüzün içine baka baka hem de sırıtarak, istemediğimiz şeyi yapmaya devam ediyor. Hayır, hayır, dedikçe kahkahalar atıyor.

İstediklerini yaptırmayı ve istemediklerini yaptırmamayı, avazı çıktığı kadar bağırarak başarıyor. Hoş geldin terrible 1.