Ruh hali saniye bazında değişiyor bu oğlanın, anında sıkılıyor, anında seviniyor, huysuzlanıyor, heyecanlanıyor… ve tabii anında uyanıyor. Ben daha 1. satırı bitirmeden uyandı.
Bu salıncağı aldığımızda henüz 4 aylıktı Yağmur. Daha yatık bir pozisyonda kullanıyorduk tabii o zamanlar. İçine koyuyorduk, dakikalarca hiç sıkılmadan sallanıyordu. Hatta bırakıp,
diğer odalardaki 2-3 dakikadan uzun sürmeyen işlerimi bile (yemeği karıştırmak, üzerimi değiştirmek gibi) yapabiliyordum. Şimdi ise odanın diğer ucuna gidince bile kıyamet kopuyor. Salıncakta yalnız bırakmamız zaten söz konusu değil. Kemerlerini taktırtmıyor ve ilk fırsatta bacaklarını geri çekip tırmanmaya çalışıyor.
Birkaç gün öncesine kadar bulduğu her fırsatta tv’nin
altındaki wii, ps2, divx player…vs. nin durduğu rafa saldırıyordu. Pleksi bir kapak yaptırana kadar, mukavva ile kapatmakta buldu baba da çözümü. Bu hareketimiz Yağmur’un bir sonraki level’a geçmesini de hızlandırmış oldu, biraz yüksekçe gördüğü her şeye tutunup, ayağa kalkmaya çalışmak, en çok da tv sehpasına. Dizlerinin üzerinde durduğu için fotoğrafı çekebildim, zira doğrulduğunda hemen arkasındayız, kimse endişelenmesin.
ruh hali değişmesi konusunda daha fazla katılamazdım sana mine... bu aralar kendimi duru'ya boş boş bakarken buluyorum, 1 saniye kucağımda kahkahalar atarken 1 saniye sonra "ıh-ıh" ağlamasına geçiyor, sonra bir şey görüp heyecanlanıyor, "ne gördün" demeye kalmadan bağırıyor, kızıyor, sonra yine gülüyor. resmen anne-baba tepki süresi olarak yetişemiyoruz, yerlerde sürünüyoruz...
YanıtlaSilyorumunu kıvılcım'a okuyunca dedi ki, o boş bakmayı ben sende görüyorum zaman zaman, Yağmur'a kitlenip uzun uzun nefes alıp öylece bakıyosun dedi :) insan yetişemeyince bişeylere kitlenip kalıyor işte.
YanıtlaSil