Yağmur bu sabah ilk kez ona bir şey giydirmemi gönüllü olarak istedi. Normalde ya çığlık atar soyunmamak / giyinmemek için ya da oyun oynarız, aaa eli nerdeymiş, buradaymış, ayağı kaybolmuş, yok yok kaybolmamış…gibi. Yani illaki ikna etmek, kandırmak gerekir.
Bu sabah önce pijamasının yukarı sıyrılmış paçalarını gösterip, 'kapa' dedi. Sonra da sweatshirt’ünü alıp getirdi ‘giy’ dedi. Üşüdünmü diye sordum. ‘üşü’ dedi. O fazla gelir, gel yeleğini bulalım dedim. Tıpış tıpış geldi peşimden. Giydirirken de kolunu uzattı kendiliğinden şaşırdım. Büyüyor oğlum…
maşallah derdini anlatıyor artık yağmur :)
YanıtlaSilBence bu durumda anneye bir BRAVO! Demek ki çocuğu kat kat giydiren anneler olmamışsın, ki çocuk sürekli cayır cayır yanmak yerine üşüdüğünü anlar duruma gelmiş.
YanıtlaSilAnneye aferin ihmal edilir genelde bu gibi durumlarda. ben şahsen çok alınırım mesela... O nedenle ben öncelikle anneyi tebrik ediyor sonra da artık bir delikanlı olma yolunda ilerleyen Yağmur'u gözleirnden öpüyorum :)