Doktorumuzun tavsiye ettiği üzere, şekilleri uygun deliklerden atabileceği oyuncağı aldık. Doktorun şimdilik tek delikli bir şey alın demesine rağmen, ben gidip, bizim çocuk akıllıdır yapar diyerek, olabilecek en komplike oyuncağı aldım. (Mazeretim var ama daha basiti mağazada yoktu ve bu da yarı fiyatına inmişti. Malum oyuncak fiyatları kopmuş gitmiş durumda.) Bizimki de ne yapacağını bilemedi, evirdi, çevirdi, tattı...
İzmir'de, teyzesi Yağmur'a birkaç şey öğretti. Ordayken yapmaya pek gönüllü değildi nedense bunları. Döndükten sonra kafasında oturttu sanırım bazı şeyleri ki yapmaya başladı kendiliğinden. Mesela, favori hareketi aaaaa derken elini ağzına götürüp, geri çekmek, şu kızılderililerin danslarında yaptığı gibi.
Okuduğu kitabın en heycanlı yerinde olduğunu söyleyip, bize çok yüz vermeyen babanın ilgisini çekmeye çalışırken, Yağmur'un kulağına baba baba diye kısık bir sesle sufle verdim. O da aynı şekilde baba baba dedi hem de kısık sesle.
Kışın iyi ısıtabildiğimiz için, banyosunu odasında yaptırıyorduk Yağmur'un. Kıştan kalma bir alışkanlıkla geçen haftaya kadar da buna devam ettik. Banyo yaparken keyiften deliren yavru, küvetindeki suyu sıçratarak, bütün odayı su içinde bırakmaya başlayınca ve bu günde 2 kez tekrarlanınca, artık banyoyu banyoda yapmanın vakti geldi dedik. Böylelikle biraz daha büyümüş oldu kuşum. Banyo olayındaki tek olumsuz durum, çıkmak istemediği için ağlaması.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder