Kadıköy’deki balonu ilk gördüğü günden beri dilinden düşürmüyor Yağmur. Nereye gidelim sorusuna park demezse balon kafe diyor.
Babannesi ile sık sık gidiyorlar oraya. Bu geziler otobüsle yapılır, cafede portakal suyu içip, vapura binip kuşlara simit atıp, bir de tramvayla Moda turu atılırsa, toplu taşıma hastası Yağmur’dan kralı yok bu hayatta.
Geçenlerde yine Kadıköy’e gitmişler. Yola çıkmadan haberi varmış nereye gideceklerinden. Altıyol’da inince başlamış söylenmeye ‘balon kafe neede, ben göyemiyoyum onu, diye. Atlayıp gitmişler tabii hemen.
Dün gece uyumadan hemen önceki sohbetimiz ise şöyleydi:
Yağmur: Annesi hani bi balon kafe vaadı hatıylıyomusun onu?
Anne: Evet canım hatırlıyorum.
Y: Seni oyaya götüyeyimmi?
A: Götür tabii bitanem.
Y: Aabayı ben süücem hem de.
A: Ooo sen benden önce başlıcan yani araba kullanmaya.
Y: müjik de aççam sana.
Anne burada eridi bitti zaten, daha da söyleyecek birşey yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder