Kısa Kısa

Neredeyse 13 aydır yaşadığımız gece mesailerine, akşam uykuya dalma mesaisi de eklendi birkaç gündür. 30 dak. süren seremoni 2-3 saate çıktı. Kendimi tutup, bu konuda daha fazla yazmıyorum, en azından bu akşamlık.

Birkaç gündür bizimle resmen iletişime geçti, ıhh ıhh diyerek. İstediği şeyleri ıhh ıhh diye gösteriyor bize, farklı bir şey verirsek de ııııhhhhh diye elinin tersiyle vuruyor uzattığımız şeye ve ıhh ıhh diye devam ediyor göstermeye, elde edene kadar. Ya da kendi uzatıyor bir şeyler, alana kadar da ıhh ıhh’lar devam ediyor. Mesela evde hep ben terlik giydiğim için her bulduğu terliği bana getiriyor sanıyordum ama geçen gün babasının terliklerini ona verdi, ayırt edebiliyor yani herkesin malını.

Askıdaki çamaşırları çekip alıp uzatıyor, oyuncaklarını, yerde bulduğu kağıt parçasını ya da çiçeğin alt kısımdaki yapraklarını koparıp uzatıyor, teşekkür edince de seviniyor. (yapraklara etmedik tabii ki)  Bugün numara bile çekti bana. Ihh ıhh diye parmağının ucunda bir şey uzattı, avucumu açınca almak üzere, koydu. Daha doğrusu koyar gibi yaptı. Eee bişey yok burada deyince de keyifle sırıttı sıpa.

Koltuktan inişleri bir süredir başarılı, hatta onu koltuğun üzerinde endişelenmeden bırakıp uzaklaşabiliyorum. 2-3 gündür de alçak koltuklara tırmanabiliyor. Dün mutfakta sandalyeye çıktı oradan da masaya çıkmak üzereyken müdahale ettim. Asıl bomba, yatağının inip kalkabilen kenarlığı, yukardayken tırmanmış olması.

Bir de oyuncak kutusun içine girip çıkma adeti edindi, doluyken hem de. İçine girip bir dakika kadar kalıp oynayıp dışarı çıkıyor, sonra yine giriyor. Bugün boş bir çekmeceye de girmeye çalıştı ama yapamayınca çok zorlamadı.

Bir şeylerin için girip çıktığı gibi, bir de elindeki herhangi bir şeyi, başka herhangi bir şeyin içine sokmaya çalışıyor. Sürekli birbirine uydurma çabası sonucu çok yaratıcı şeyler de çıkmıyor değil hani. Bizim bilgisayarlara sarkmasın diye ona eski klavyelerden birini vermiştik. Usb kablosunu sokacak bir yer bulamadı henüz ama bu azimle bulur kesin.

Bisikletini ya da arabasını üzerine binerek kullanmıyor. Ters çevirip altını kurcalıyor, tekerleklerini döndürüyor. Tamirci mi olacak ki.  

Köpek nasıl yapıyor dediğimizde ‘hav’, kedi için ‘meevv’ diyor. Aslanı sorduğumuzda ‘guuuaavvv’ diye kükrüyor.

Sen nasıl şaşırıyosun deyince, ‘aaaaa’ deyip parmağını ağzına götürüyor.

Gözlerin nerde deyince, küçük Emrah bakışı yapıp üstüne bir de oyar gibi gözünü gösteriyor.

Geçen gün Selen’in yazısında okuyunca uyandım. Yağmur da Duru gibi, emzirme sırasında popoyu havaya kaldırıp, kendini bir o yana bir bu yana deviriyor, bazen kucağımdan bile düşüyor şaşkın.

Geçen gün mutfak dolabını açınca, içinden bir şey almadan dolabın başından uzaklaştıramayacağımı anlayınca havanı verdim. O arada yerden bir şey buldu, attı havana dövmeye başladı. Beni izliyormuş demek ki sıpa. 

Geçen gün birkaç saniyeliğine odadan çıktım. Döndüğümde nasıl bir hızla hareket ettiyse artık, son anda perdenin arkasına saklandığını gördüm. Görmemiş gibi seslendim çıkmadı, yine seslendim yine çıkmadı. Odanın içinde arar gibi yapıp seslendim çıkmadı. Görmemiş olsaydım saklandığını, al sana sinir krizi sebebi işte. Yanına gidip, niye cevap vermiyosun deyince yine sırıttı pis pis…