Dün gece beraberce yattık ve uyumadan önceki sohbetimizi ediyorduk Yağmur ile.
Y: Anneciiğiiim (artık annesi demiyor bu arada)
A: efendim canım
Y: Sence bu tavşan mı canavar mı? (yatarken elinden hiç bırakmadığı tavşanını havaya kaldırmış bana gösteriyor)
A: canavar diye birşey yok bitanem, o tavşanın senin.
Y: ama karanlıkta böyle bakınca canavar gibi görünüyooo…
A: puhahahahaaa
Bu tepkimle beraber, yattığımızdan beri geçen 30 dakika içindeki bütün çabalar, masallar, şarkılar, vs. boşa gitmiş oldu ve sıpa anında ‘hadi kalk oynayalım’ moduna girdi.
:))) Demek o anı bekliyormuş :)))
YanıtlaSil