Biraz geç de olsa, Yağmur’un doğum günü kutlamalarından bahsedelim.
Kreşte öğretmenleri ve arkadaşlarıyla , evde de ailecek kutladık.
Kreşteki kutlama Yağmur’un öğle uykularını bıraktığı ve sürekli yorgun gezdiği bir döneme denk gelmişti. (Bu ayrı bir yazı konusu anlaşılacağı üzere) Fotograflarından gördüğüm kadarıyla, uykulu gözlerle de olsa gayet eğlenmiş. Arkadaşları Yağmur için resimler yapmış ve bunu bir albüm haline getirmişler.
Evde de inanılmaz keyifliydi Yağmur. İş makinelerine olan ilgisi herkesçe bilindiğinden, bir sürü hediye geldi. Sıpa da hangisini oynayacağını şaşırdı. ‘bu benim hediyem mi’ diyerek herkesin eline saldırdı. Paketi açtığı andan itibaren de ‘bu benim, elleme, dokunma, alma, bırak onu, oynama onla, binme, sürme onu’ diye emirler yağdırıp durdu. En çok da tek çocuk konuğumuz (ve daimi şeref konuğumuz) Denizcik aldı nasibini.
Çok sevdiği bir karakter olduğu için, evdeki pastasını örümcek adam kafası şeklinde yaptırmıştım. Bir ay geçti hala aklına geldikçe söylüyor.
Y: anneeesiiii sen benim ööümcek adam pastamı boozduunn
A: ama oğlum pasta kesilip yenmek içindir. Kreşte de arkadaşlarının pastasını kesip yiyince bozulmuyor mu?
Y: bozuluyooo
A: eee gördünmü bak, bütün pastalar öyle.
Y: ama sen benim pastamı booozzduuunnn
Geçen sene çok korkmuştum pastasını kestirmek istemezse naparım diye ama Allahdan öyle birşey olmadı:)))) Mutlu yıllar küçük prense, herşeyin gönlünce olacağı uzun bir yaşam diliyorum...
YanıtlaSilmutlu yıllar akıl küpü yağmurcuk konuşmalarına bayılırıyorum senin. pastalarında pek güzelmişşş. öpüyoruz seni.
YanıtlaSilsevgiler
yeni yaşın kutlu olsun yağmur:))
YanıtlaSilçok teşekkürler güzel sözleriniz ve dilekleriniz için :))
YanıtlaSil