Yaş neredeyse 2, ama bazen yeni bebelerden bir farkı yok. En iyi durumda gecede 2 kez kalkıp süt içip uyuyor. Bu uyanmalar ağlamadan olur da, kibarca ‘şütümü veyiymisin’ diyerek sessizce getirmemizi bekleyip, içer içmez yanına yatmamızı talep etmeden devrilip uyursa bizden kralı yok, o gece deliksiz uyuduk sayıyoruz kendimizi. Ama haftada 1-2 kez, o da belki yaşıyoruz bu durumu. Genelde ağlayarak uyanıyor, süt veriyoruz daha çok bağırıyor. Bazen de salona gitmek ve tv izlemek istiyor, ya da sütünü orda içmek istiyor. Bazen 1 saat ağlıyor bazen 10 dak. Konuşup dikkatini dağıtabilirsek, ağlamayı kesmesini sağlarsak ki bu çok zor oluyor, yatağa gitmeye ikna edebiliyoruz. Ama yattıktan sonra saatlerce masal anlattırabilecek potansiyele sahip. Uyduruk keloğlan masallarına devam. Çoğu zaman kendi yönlendiriyor anlattıklarımızı. Masal biteyazarken bildiğim çocuk şarkılarını ninni modunda söylemeye başlıyorum. Bazen itiraz etmeden dinliyor ve uyuyor ama bazen de ‘senin maşalın bitmiş, babayı çaaar o anlatsın bana keloolanı’ diyor, babası gelip anlatıyor birşeyler. Beyefendi doymuyor masala, ‘anne gelsin, o anlatsın, sen git’ diyor babasına.
Yağmur’u bizim yatağa yatırma alışkanlığımız pek yok. İki kez teşebbüs ettik, ikisi de yerde bitti. Gerektiğinde, ki her gece gerekiyor, biz onun yatağında yatıyoruz. Geçen gün sabah uyanıp yanıma geldi. ‘seni ayadım ayadım bulamadım’ dedi üzgün bir sesle. Ben de kucakladığım gibi yatağa çıkardım. Öyle hoşuna gitti ki, ‘annenin yataana yattım, annenin yataana yattım’ diye defalarca söyledi. Anneyle babanın yatağı diye düzelttim, ‘hayıııy annenin yatağı’ dedi pis pis sırıtarak. Babanın yerine yatıyorsun ama dediğimde aldığım cevapsa ‘hayıııy babanın değiil yaamuyun yeyii’
Geçenlerde, sabaha karşı onun yatağında uyuyakaldığım bir günün sabahı, enerjik bir şekilde uyandı ve beni de uyandırdı. Kendime gelemediğim için hemen kalkamadım yataktan. Ben kalkamadıkça ‘uyaan uyaan’ diye söylendi. En sonunda oturur pozisyona geçebildim. Ayaklarımı gördü o anda ve ‘git çoyabını giy’ dedi. İtiraz edersem ya da oturmaya devam edersem yine söyleneceği için, gittik yatak odasına çorap giymeye. Babasının komodininin üzerinde her zaman kurcalayacak karıştıracak birşeyler bulur. Dikkatini oraya vermesini fırsat bilerek, devrildim yine yatağa. Koşar adım yanıma geldi ‘bu yataktan da uyaaan, bu yataktan da uyaaan’
Uykuyu sevmeyen bir çocuğa sahip olmak nedenli zordur çok iyi bilirim.Sabır diliyorum canım sabır.
YanıtlaSilÇok bilmişler hem gece uyutmazlar hem de sabah şekerlemesi yapmamıza izin vermezler :)